Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2016

Η ΣΤΑΚΑ ΣΚΕΝΤΕΡΟΒΑ-Η ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑ ΤΟΥ ΠΕΚΙΟΥ



site analysis





ΣΕΡΒΟΙ ΑΓΙΟΙ “ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΕΝΤΑΧΘΕΙ ΕΠΙΣΗΜΑ ΣΤΟ ΑΓΙΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ”



Η ΣΤΑΚΑ ΣΚΕΝΤΕΡΟΒΑ. Ή Αδελφή Στάκα, γνωστή ως «Χάτζη Εκόσπογια» (Προσκυνήτρια), εξ αιτίας των ταξιδιών της πού έκανε στήν Μέση Ανατολή καθώς και της διαμονής της σε πολλές περιοχές των Βαλκανίων, έζησε σχεδόν την ίδια εποχή με την Αίκατερίνα τού Πεκίου. 


'Η Στάκα ίδρυσε ένα σχολείο στο Σαράγιεβο για κορίτσια όλων των θρησκευτικών πεποιθήσεων, δεχόμενη ακόμη και τις θυγατέρες τού Τούρκου πασά. Δίδασκε την γραφή και την ανάγνωση καθώς και τις βασικές αρχές της Ορθόδοξης πνευματικότητας. Δημιούργησε μία χορωδία με Ορθόδοξους μαθητές πού ταξίδευαν σε διάφορους ναούς της Βοσνίας για να ψάλλουν στις ακολουθίες. Με την μεγάλη της Χριστιανική ευσπλαχνία ή Στάκα κέρδισε τον σεβασμό τού πασά τού Σαράγιεβο, σε βαθμό ώστε να ασκεί μεγάλη επιρροή στήν εκεί τουρκική αυλή . 

Ως εκ τούτου, έσωσε πολλούς από τον θάνατο. Έλεγαν ότι “ή  Προσκυνήτρια Στάκα κατεβάζει πολλούς ανθρώπους από την γκιλοτίνα και βγάζει τούς αθώους από την φυλακή. Ταξίδευε θαρραλέα στο Βελιγράδι και την Σέρβική Βόϊβοντινα και αγόραζε Χριστιανικά βιβλία και το υλικό για το σχολείο της και τούς αγαπημένους της μαθητές. 

'Ο Ρώσος ιστορικός και πρόξενος στο Σαράγιεβο της έδωσε τον τίτλο «ή μεγαλύτερη γυναίκα των Βαλκανίων». Με την αγνή ζωή της, τις εκπαιδευτικές της προσπάθειες και την προθυμία της να βοηθά τούς Χριστιανούς, ή Στάκα κέρδισε μετά την εν Κυρίω ανάπαυση της τρομερό σεβασμό από τούς ευλαβείς Σέρβους τού Σαράγιεβο και όλης της Βοσνίας. Δεν ήταν μοναχή με την τυπική έννοια, εν τούτοις έζησε «ως Χριστιανή των πρώτων χρόνων».

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΤΟ ΣΕΡΒΙΚΟ  ΠΑΤΕΡΙΚΟ. ΤΟΜΟΣ Α.ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΙΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΟΥ ΣΑΡΩΦ 2015
  Η ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑ ΤΟΥ ΠΕΚΙΟΥ. 'Η Αδελφή Αίκατερίνα ήταν μία αληθινά αγία γυναίκα, καταγόμενη από την περιοχή τού Πεκίου, ή οποία έζησε το δεύτερο μισό τού δέκατου ένατου αιώνα. Την εποχή αυτή, στήν Σερβία, όλες οι γυναίκες, και ιδιαίτερα οι μοναχές, ήταν υποκείμενες στήν δουλεία και σε μεγάλα δεινά από τούς Τούρκους. Ώς εκ τούτου, τα γυναικεία μοναστήρια δεν ανθούσαν τον καιρό της τουρκικής κατοχής των Βαλκανίων. (Έξ άλλου, στις περιοχές πέρα από ιούς ποταμούς Σάβα και Δούναβη, όπου ήταν εγκατεστημένοι οι Σέρβοι τα αυτοαποκαλούμενα «ελεύθερα» εδάφη εντός των ορίων της Αυστροουγγρικής  Αυτοκρατορίας, ή Όρθοδοξία—συμπεριλαμβανομένου και τού μοναχισμού—δέν γινόταν ευνοϊκά δεκτή). Ανάμεσα στους πολλούς Χριστιανικούς αγώνες της (Πόντιακ), ή Αδελφή Αίκατερίνα ίδρυσε ένα σχολείο για παιδιά στο Πέκιο (1855)» στο όποιο τα κορίτσια μάθαιναν να διαβάζουν, να γράφουν και να ασκούνται και σε άλλες εργασίες. Το 1860 ήταν γραμμένα 24 κορίτσια, και γύρω στα 1865 έγιναν 40. 



Οι διάσημοι Βρετανοί ταξιδιώτες Έρμπυ και Μακένζυ γνώρισαν την Αδελφή Αίκατερίνα στο Πέκιο, το 1863, και την θεώρησαν ως το πιο σημαντικό πρόσωπο πού είχαν συναντήσει σε ολόκληρη την τουρκική

Αυτοκρατορία. Δύο από τις μαθήτριές της, οι Αδελφές Βάνα και Ζάν συνέχισαν το έργο της με τα παιδιά και έγιναν επίσης και Ορθόδοξες Χριστιανές δασκάλες πού έχαιραν μεγάλης εκτιμήσεως.

ΠΗΓΗ.ΑΠΑΝΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου