1. Εισαγωγή: Τα Αίτια της Αναταραχής και του Διωγμού
Πριν ιστορηθούν τα παθήματα των Αγίων Μαρτύρων —των οποίων τα ονόματα είναι καταγεγραμμένα στα βιβλία των Μακκαβαίων αλλά και στο Βιβλίο της Αιώνιας Ζωής— είναι αναγκαίο να προταχθεί ένας σύντομος πρόλογος.
Η αναταραχή στην Ιερουσαλήμ και ο διωγμός των ευσεβών Ιουδαίων προκλήθηκαν αρχικά από φιλόδοξους ψευδοδιδασκάλους και εξουσιαστές αρχιερείς. Στη συνέχεια, όταν αποσύρθηκε η χάρις του Θεού, η σύγχυση επιδεινώθηκε από τα ειδωλολατρικά έθνη που κατέλαβαν την Ιουδαία. Έτσι, η Αγία Πόλη βυθίστηκε στο αίμα και το Θυσιαστήριο βεβηλώθηκε.
2. Η Ιστορική Ευημερία της Ιερουσαλήμ και η Σεβασμός των Εθνών
Μετά την πρώτη καταστροφή της πόλης από τον Ναβουχοδονόσορα και την αιχμαλωσία της Βαβυλώνας, ο λαός επέστρεψε με το έλεος του Θεού. Ο Ναός και η Ιερουσαλήμ αναστηλώθηκαν, όπως αναφέρεται στα βιβλία του Έσδρα και του Νεεμία. Όσο ο λαός παρέμενε πιστός στον Νόμο, απολάμβανε ειρήνη και σεβασμό, ακόμα και από ειδωλολάτρες ηγεμόνες:
Αλέξανδρος ο Μέγας: Προσκύνησε τον αρχιερέα Ιαδδού και πρόσφερε θυσίες στον Ναό.
Πτολεμαίος Β΄ Φιλάδελφος: Έστειλε δώρα και ζήτησε τη μετάφραση των Γραφών στα ελληνικά (Μετάφραση των Εβδομήκοντα).
Πτολεμαίος Δ΄ Φιλοπάτωρ & Αντίοχος ο Μέγας: Πρόσφεραν θυσίες ευχαριστίας στον αληθινό Θεό μετά τις νίκες τους.
3. Η Αρχή της Αποστασίας: Σίμων, Ιάσων και Μενέλαος
Η καταστροφή ξεκίνησε εκ των έσω, όταν η ηγεσία εγκατέλειψε τον φόβο Θεού:
Σίμων ο Βενιαμινίτης: Από φθόνο προς τον δίκαιο αρχιερέα Ονία, προδόθηκε στον διοικητή Απολλώνιο ότι ο Ναός έκρυβε αμύθητους θησαυρούς. Ο απεσταλμένος Ηλιόδωρος επιχείρησε να τους συλήσει, αλλά τιμωρήθηκε θαυματουργικά από αγγέλους.
Ιάσων: Αγόρασε την αρχιεροσύνη από τον βασιλιά Αντίοχο Δ΄ τον Επιφανή, εκθρονίζοντας τον αδελφό του, Ονία. Εισήγαγε τον Ελληνισμό, έκτισε γυμνάσια και θέατρα, και παρέσυρε τον λαό και τους ιερείς στην αποστασία.
Μενέλαος & Λυσίμαχος: Ο Μενέλαος υπερφαλάγγισε τον Ιάσονα προσφέροντας περισσότερα χρήματα στον βασιλιά, προκάλεσε τη δολοφονία του αγίου Ονία και εξαγόρασε το δικαίωμα να θανατώνει αθώους πολίτες.
4. Τα Ουράνια Σημεία και η Εισβολή του Αντιόχου
Η αποστασία προκάλεσε τη δικαία οργή του Θεού. Για σαράντα ημέρες, εμφανίζονταν στον ουρανό της Ιερουσαλήμ τάγματα ένοπλων ιππέων που συγκρούονταν μεταξύ τους.
Όταν κυκλοφόρησε η ψευδής φήμη ότι ο Αντίοχος πέθανε στην Αίγυπτο, οι Ιουδαίοι επιχείρησαν να αποτινάξουν τον ζυγό. Ο Αντίοχος επέστρεψε οργισμένος, κατέλαβε την πόλη με τη βοήθεια του προδότη Μενελάου και εξαπέλυσε σφαγή:
80.000 άνθρωποι θανατώθηκαν μέσα σε τρεις ημέρες.
40.000 αιχμαλωτίστηκαν και άλλοι τόσοι πουλήθηκαν ως δούλοι.
Ο Ναός λεηλατήθηκε και βεβηλώθηκε πλήρως.
5. Ο Υποχρεωτικός Εκτελωνισμός και οι Πρώτοι Μάρτυρες
Ο Αντίοχος εξέδωσε διάταγμα επιβολής της ειδωλολατρίας σε όλα τα έθνη της επικράτειάς του. Στην Ιερουσαλήμ εστάλη Αθηναίος διοικητής για να επιβάλει τη λατρεία του Ολυμπίου Διός στον Ναό και να εξαναγκάσει τους Ιουδαίους σε βρώση χοιρινού κρέατος.
Όσοι παρέμειναν πιστοί κατέφυγαν σε σπήλαια, αλλά πολλοί θανατώθηκαν:
Δύο μητέρες που περιέτεμαν τα βρέφη τους διαπομπεύθηκαν και γκρεμίστηκαν από τα τείχη μαζί με τα παιδιά τους.
Πιστοί που συνεδριάζονταν κρυφά για το Σάββατο κάηκαν ζωντανοί μέσα σε σπήλαια.
6. Το Μαρτύριο του Γέροντος Ιερέα Ελεάζαρ
Ο ιερέας και γραμματέας Ελεάζαρ, 90 ετών, ένας από τους 72 μεταφραστές της Παλαιάς Διαθήκης, οδηγήθηκε σε καταναγκαστική βρώση χοιρινού.
Όταν παλιοί γνωρίζοντές του τον συμβούλευσαν να υποκριθεί ότι τρώει το απαγορευμένο κρέας για να σώσει τη ζωή του, εκείνος αρνήθηκε με παρρησία:
«Δεν ταιριάζει στην ηλικία μου η υποκρισία. Αν υποκριθώ, θα παρασύρω τους νέους στην αποστασία για χάρη μιας εφήμερης ζωής. Ακόμη κι αν ξεφύγω από τα χέρια των ανθρώπων, δεν μπορώ να ξεφύγω από το χέρι του Θεού.»
Αφού υπέστη σφοδρούς δαρμούς και βασανιστήρια με πικρό ξύδι και φωτιά, παρέδωσε το πνεύμα του ως υπόδειγμα ανδρείας και πίστης.
7. Το Μαρτύριο των Επτά Μακκαβαίων Αδελφών
Μετά τον Ελεάζαρ, συνελήφθησαν οι επτά μαθητές του μαζί με τη μητέρα τους, τη Σολομονία, και στάλθηκαν στον Αντίοχο:
Ο 1ος Αδελφός: Δηλώνοντας έτοιμος να πεθάνει για τον Νόμο, υπέστη ακρωτηριασμό, εκδαρμό και κάηκε ζωντανός σε πυρωμένο χάλκινο σκεύος.
Ο 2ος Αδελφός: Βασανίστηκε ομοίως, διακηρύσσοντας πριν πεθάνει: «Ο Βασιλιάς του κόσμου θα μας αναστήσει στην αιώνια ζωή».
Ο 3ος Αδελφός: Πρόσφερε πρόθυμα τη γλώσσα και τα χέρια του στα βασανιστήρια, λέγοντας ότι τα έλαβε από τον Θεό και για Εκείνον τα προσφέρει.
Ο 4ος Αδελφός: Προειδοποίησε τον βασιλιά ότι για τους ασεβείς δεν θα υπάρξει αναστάσιμη αιώνια ζωή.
Ο 5ος Αδελφός: Υπενθύμισε στον Αντίοχο ότι η εξουσία του είναι πρόσκαιρη και ότι η θεία δίκη τον περιμένει.
Ο 6ος Αδελφός: Ομολόγησε ότι τα δεινά του λαού ήταν παιδαγωγική δοκιμασία για τις αμαρτίες τους, αλλά η τιμωρία του τυράννου θα ήταν βέβαιη.
8. Η Ηρωική Μητέρα Σολομονία και ο Νεότερος Γιος
Η Αγία Σολομονία εμψύχωνε κάθε παιδί της στη μητρική τους γλώσσα, υπενθυμίζοντάς τους ότι ο Δημιουργός που έπλασε το σύμπαν από το μηδέν θα τους αποδώσει πάλι τη ζωή.
Όταν έμεινε ο νεότερος γιος, ο Αντίοχος προσπάθησε να τον δελεάσει με πλούτη και αξιώματα. Κάλεσε τη μητέρα να τον μεταπείσει, αλλά εκείνη τον προέτρεψε:
«Παιδί μου, μη φοβηθείς αυτόν τον δήμιο. Γίνε άξιος των αδελφών σου και δέξου τον θάνατο, για να σε υποδεχθώ πάλι μαζί τους στο έλεος του Θεού.»
Ο νεότερος αδελφός αρνήθηκε τις υποσχέσεις του βασιλιά, προφήτευσε την ατιμωτική τιμωρία του Αντιόχου και παραδόθηκε σε σκληρότερα βασανιστήρια. Τελευταία, η Αγία Σολομονία, προσευχόμενη πάνω από τα σώματα των παιδιών της, παρέδωσε την ψυχή της στον Θεό.
9. Η Απελευθέρωση και η Τιμωρία του Αντιόχου
Η θυσία των Μαρτύρων εκίνησε το έλεος του Θεού. Ο Ιούδας ο Μακκαβαίος ηγήθηκε της αντίστασης, νίκησε τα στρατεύματα του Αντιόχου, κάθαιρε τα είδωλα και καθάρισε τον Ναό.
Ο Αντίοχος προσβλήθηκε από ανίατη, θανατηφόρα ασθένεια των σπλάχνων που ανέδιδε αφόρητη δυσοσμία. Αναγνώρισε την παντοδυναμία του Θεού χωρίς όμως ειλικρινή μετάνοια, και πέθανε μέσα σε φρικτούς πόνους, επιβεβαιώνοντας τις προφητείες των Αγίων Μαρτύρων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου