Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2018

Η αγία οσιομάρτυς Σωσάννα



site analysis




Η μνήμη της τελείται στις 19 Σεπτεμβρίου.
Λίθο πολύτιμο, ατίμητο μαργαριτάρι στο περιδέραιο της πίστεως, κρίκο χρυσό στην αλυσίδα των αγίων της Εκκλησίας μας αποτελεί η οσιομάρτυς Σωσάννα. Γυναίκα ανδρεία (Παροιμ. λα΄ 10), που απώθησε το ασθενές του φύλου της και με την ισχύ της θείας χάριτος, που » πάντοτε τα ασθενή θεραπεύει και τα ελλείποντα αναπληροί «, ενεδύθη με ανδρικό φρόνημα, με την » πανοπλία του Θεού » (Εφεσ. στ΄ 11) και νικηφόρως διεξήγαγε τον αγώνα της στην ασκητική και αθλητική παλαίστρα.
Άνθος ευθαλέστατο, που προήλθε από δυσσεβή ρίζα, ανεβλάστησε η Σωσάννα από πατέρα Έλληνα ειδωλολάτρη και μητέρα Εβραία, τον Αρτέμιο και τη Μάρθα, κατά τους χρόνους του βασιλέως Μαξιμιανού (286-305). Πατρίδα είχε την Παλαιστίνη. Σε νεαρή ηλικία αρνήθηκε την » ασέβεια και τις κοσμικές επιθυμίες » (Τιτ. α΄ 12), προσέτρεξε στην πίστη του Χριστού, κατηχήθηκε και ομολόγησε μιά πίστη και «εν βάπτισμα» (Εφεσ. δ΄ 5) ενώπιον του πρεσβυτέρου Σιλβανού.
Με το θάνατο των γονέων της, η Σωσάννα ελευθερώνει τους δούλους της και υπακούοντας στο θεϊκό πρσταγμα «πώλησον τα υπάρχοντά σου και δος πτωχοίς «(Ματθ. ιθ΄ 21) διανέμει την περιουσία της στους έχοντες ανάγκη και ακολουθεί το δρόμο της μοναδικής πολιτείας. Ενδύεται ανδρικά ενδύματα, «κείρεται την κεφαλή» και καταφεύγει σε ανδρικό κοινόβιο με το όνομα Ιωάννης. Στη Μάνδρα αυτή της περιοχής των Ιεροσολύμων, που αναδεικνύεται για τη Σωσάννα σχολείο αρετών, «απεκδύεται τον παλαιό άνθρωπο «(Κολοσ. γ΄ 9) και με συνεχείς αγώνες επιδιώκει την ηθική τελείωση και τη νήψη κατά την προτροπή του αποστόλου Πέτρου (Α΄ Πετρ. ε΄ 8). Αναδεικνύεται προϊστάμενος της Μάνδρας και η φήμη της ως Ιωάννου ξεπερνά τα στενά όρια του περιβάλλοντος της Μονής. Οι Άγγελοι χαίρονται στον ουρανό και οι δαίμονες φρίττουν βλέποντες την πνευματική προκοπή της Σωσάννης. Αυτοί βάζουν μιά προσκυνήτρια να συκοφαντήσει τη Σωσάννα, που θεωρούσε άνδρα, ότι προσπάθησε να την παρακινήσει στην αμαρτία. Η γενναία, όμως, δούλη του Χριστού δέχεται προθύμως το πικρό ποτήρι της συκοφαντίας. Πιστεύει ότι στο τέλος η αλήθεια θα λάμψει σαν τον ήλιο, όπως και έγινε.
Ο επίσκοπος Ελευθερουπόλεως που ήλθε για ανακρίσεις πρότεινε την καθαίρεση του Ιωάννου, που, όμως, αμυνόμενος ζήτησε δύο παρθένες διακόνους της Εκκλησίας, ενώπιον των οποίων απεκάλυψε την γυναικεία του φύση. Ο Επίσκοπος εκπληττόμενος, όχι μόνο απάλλαξε τον Ιωάννη – Σωσάννα από την κατηγορία, αλλά θαυμάζων το σθεναρό της φρόνημα τη χειροτονεί διάκονο της Εκκλησίας. Από τη θέση αυτή η Σωσάννα υπηρέτησε την Εκκλησία με πολύ ζήλο και απόλυτη αφοσίωση » τω πνεύματι ζέουσα τω Κυρίω δουλεύουσα» (Ρωμ. ιβ΄ 1). Έτσι έγινε δοχείο ουρανίων δωρεών και προικίσθηκε και με τη χάρη των θαυμάτων. Η καρδιά της, φωτιά που φλεγόταν από την αγάπη προς το Νυμφίο Χριστό ζητεί τώρα να ενωθεί όσο το δυνατό ενωρίτερα μαζί του. Επιθυμεί διακαώς το μαρτύριο.
Όταν ο βασιλιάς Αλέξανδρος έρχεται στην Ελευθερούπολη και προσφέρει θυσία στα αναίσθητα είδωλα, η Σωσάννα τα κρημνίζει με μόνη την προσευχή της και με παρρησία ομολογεί την «καλή ομολογία «(Α΄ Τιμοθ. στ΄ 12). Ο δρόμος του μαρτυρίου ανοίγεται τώρα μπροστά της. Τραχύς μα ωραίος θέλγει τη γενναία αθλήτρια. Της κόβουν τους μαστούς, αλλά με τη χάρη του Θεού, αυτοί ξαναγίνονται υγιείς. Και τότε το θαύμα παίρνει άλλες διαστάσεις. Το πλήθος των παρισταμένων μη μπορώντας να κατανοήσει το γενόμενο πιστεύει στο Θεό, δέχεται προθύμως το μαρτύριο και αποκεφαλίζεται. Συναριθμείται έτσι στο πλήθος των αθλητών της πίστεως.
Στο στόμα της μακαρίας Σωσάννης οι άνομοι δήμιοι ρίχνουν λειωμένο μόλυβδο, που της κατακαίει τα σπλάγχνα. Και πάλι, όμως, με τη χάρη του Θεού, μένει αβλαβής. Ντροπιάζονται οι ασεβείς από τα καταπληκτικά αυτά γεγονότα. Εθελοτυφλούν με το να απορρίπτουν την αλήθεια της αληθινής πίστεως. Επιμένουν να προτιμούν το σκοτάδι από το φως. Έτσι κτυπούν ανελέητα τη Σωσάννα και τέλος το βασανισμένο της σώμα το ρίχνουν στη φωτιά.
Από αυτήν η ψυχή της πολυάθλου μάρτυρος εξέρχεται στεναφηφόρος. Παίρνει τον κότινο της νίκης, » τον αμαράντινο της δόξης στέφανο » (Α΄ Πετρ. ε΄ 4) που της παραδίδει ο Κύριος καλώντας της κοντά του στην άληκτη μακαριότητα, στη βασιλεία των ουρανών. Εκεί η Σωσάννα απολαμβάνει τη θέα του κάλλους του ωραίου της Νυμφίου και τον παρακαλεί να καταστήσει και όλους εμάς άξιους μιμητές του ηρωϊκού της φρονήματος και της προς αυτόν αμετάθετης αγάπης και πίστεώς της.
Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας
Υμνογράφος

Η Παραβολή "Η Ωραία Όμορφη Γυναίκα"



site analysis



Μόλις δύο ναυτικοί πήγαν σε ένα ταξίδι στον κόσμο για να βρουν το πεπρωμένο τους. Ταξίδευαν σε ένα νησί όπου ο ηγέτης μιας από τις φυλές είχε δύο κόρες. Ο μεγαλύτερη  ήταν όμορφη και ο μικρότερη δεν ήταν .
Ένας από τους ναυτικούς είπε στον φίλο του:
- Εδω, βρήκα την ευτυχία μου, μένω εδώ και  θα παντρεύω την κόρη του ηγέτη.
- Ναι, έχετε δίκιο, η μεγαλύτερη κόρη του ηγέτη είναι όμορφη, έξυπνη. Έχετε κάνει τη σωστή επιλογή - παντρευτείτε.
"Δεν με καταλαβαίνεις, φίλε!" Θα παντρευτώ τη νεώτερη κόρη του ηγέτη.
- Είσαι σίγουρος ; Είναι τόσο ... όχι όμορφη .
"Αυτή είναι η απόφαση μου, και θα τη κάνω."
Ένας φίλος  που ήταν πιο μακριά ψάχνοντας για την ευτυχία του είπε στο γαμπρό . Πρέπει να  σου πω ότι στη φυλή ήταν σύνηθες να δίνεις για την νύφη το λύτρο των αγελάδων. Μια καλή νύφη κοστίσει δέκα αγελάδες.
Πήρε δέκα αγελάδες και πήγε στον ηγέτη.
"Κύριε, θέλω να παντρευτώ την κόρη σου και να της δώσω δέκα αγελάδες!"
"Είναι μια καλή επιλογή." Η μεγαλύτερη κόρη μου είναι όμορφη, έξυπνη και αξίζει δέκα αγελάδες. Συμφωνώ.
"Όχι, κύριε, δεν καταλαβαίνετε." Θέλω να παντρευτώ τη μικρότερη κόρη σας.
- Αγαπάς; Δεν βλέπεις, είναι τόσο ... όχι όμορφη .
"Θέλω να την παντρευτώ."
"Εντάξει, αλλά ως έντιμος άνθρωπος, δεν μπορώ να πάρω δέκα αγελάδες, δεν αξίζει τον κόπο." Θα πάρω τρεις αγελάδες γι 'αυτήν, όχι περισσότερο.
"Όχι, θέλω να πληρώσω δέκα αγελάδες."
Παντρεύτηκαν.
Πέρασαν αρκετά χρόνια και ο περιπλανώμενος φίλος, ήρθε στο πλοίο του, αποφάσισε να επισκεφθεί τον άλλο φίλο  τουκαι να μάθει πώς ήταν η ζωή του. Έρχεται, πηγαίνει στην ακτή, και βλέπει μια γυναίκα με εξαιρετική ομορφιά. Την ρώτησε πώς να βρει τον φίλο του. Έδειξε. Έρχεται και βλέπει: ο φίλος του κάθεται γύρω από τα παιδιά που τρέχουν γύρω.
- Πώς ζεις;
- Είμαι χαρούμενος.
Εδώ είναι η πιο όμορφη γυναίκα.
"Εδώ,  την συνάντησα ." Αυτή είναι η σύζυγός μου.
"Πώς;" Είσαι ξαναπαντρεύτηκες ;
- Όχι, είναι ακόμα η ίδια γυναίκα.
"Αλλά πώς συνέβη ότι άλλαξε τόσο πολύ;"
- Και τη ζητάς εσύ.
Ο  φίλος ήρθε στη γυναίκα και ρώτησε:
"Λυπάμαι για την απλότητα, αλλά θυμάμαι ότι ήσασταν άσχημη πραγματικά ." Τι συνέβη και έγινες τόσο όμορφη;
"Είναι απλό, μόλις συνειδητοποιήσα ότι αξίζω δέκα αγελάδες."


Οι γυναίκες ανθίζουν από την αγάπη ...
ΠΗΓΗ.ΑΠΑΝΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2018

Στον σύγχρονο κόσμο, οι γυναίκες ζουν σχεδόν σαν άντρες:



site analysis


Στον σύγχρονο κόσμο, οι γυναίκες ζουν σχεδόν σαν άντρες:
συμμετέχουν στην πολιτική, στην οικονομία, επί ίσοις όροις με τους άνδρες που παίζουν στον αθλητισμό. Αλλά η γυναίκα έχει το δικό της άμεσο καθήκον, το οποίο ξεχάστηκε τελείως σήμερα. Η γυναίκα πρέπει να είναι, πρώτα απ 'όλα, η μητέρα, ο δάσκαλος των παιδιών της, η πηγή αγάπης, έλεος, συμπόνια και συμπάθεια.
 Και αν οι γυναίκες το ξεχάσουν, τότε οι άνθρωποι θα μισούν και θα σκοτώσουν ο ένας τον άλλον.
Εξάλλου, ένας άνδρας είναι πολεμιστής, κυνηγός και εργαζόμενος.
 Μια γυναίκα είναι ο φύλακας μιας ειρηνικής εστίας.
 Είναι πάντα πιο συμπονετικοί από τον άνδρα  και μπορεί πάντα να βοηθήσει τους άπορους περισσότερο από έναν άνδρα.
Δημιουργήθηκε για να γεννήσει ένα παιδί, να του δώσει την αγάπη του και να τον διδάξει να αγαπά.
Το πρώτο καθήκον μιας γυναίκας είναι να κάνει την οικογένειά της πηγή αγάπης.
Ένας άνδρας πρέπει να προέρχεται από έναν τρομερό αγωνιστικό κόσμο και να ξεπαγώνει στην οικογένεια, όπου πρέπει να ζεσταθεί με αγάπη. Εδώ είναι η πιο σημαντική υπηρεσία μιας γυναίκας, και είναι αδύνατο να υπερεκτιμήσουμε αυτή την υπηρεσία! Στην οικογένεια υπάρχουν παιδιά, σχηματίζονται μελλοντικοί πρόεδροι και ανατρέφονται από γυναίκες.. Η δουλειά της είναι να δημιουργήσει έναν αξιοπρεπή άνθρωπο!


© Μπίσοπ Παντελεήμονα (Σάτοφ)
ΠΗΓΗ.ΑΠΑΝΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Ο Νίκος Καζαντζάκης για τη μητέρα του – Από την «Αναφορά στον Γκρέκο»



site analysis





Φωτο: 1905. Ο Νίκος Καζαντζάκης με τη μητέρα του Μαρία, ανάμεσα στις αδελφές του Αναστασία και Ελένη, στο Ηράκλειο.
.
Οι ώρες που περνούσα με τη μητέρα μου ήταν γεμάτες μυστήριο· καθόμασταν ο ένας αντίκρα στον άλλο, εκείνη σε καρέκλα πλάι στο παράθυρο, εγώ στο σκαμνάκι μου, κι ένιωθα, μέσα στη σιωπή, το στήθος μου να γεμίζει και να χορταίνει, σα να ‘ταν ο αγέρας ανάμεσά μας γάλα και βύζαινα.
Από πάνω μας ήταν η γαζία, κι όταν ήταν ανθισμένη, η αυλή μοσκομύριζε. Αγαπούσε πολύ τα ευωδάτα κίτρινα λουλούδια της, τα ‘βαζε η μητέρα μου στις κασέλες και τα σώρουχά μας, τα σεντόνια μας, όλη μου η παιδική ηλικία μύριζε γαζία.
Μιλούσαμε, πολλές ήσυχες κουβέντες, πότε η μητέρα μου δηγόταν για τον πατέρα της, για το χωριό που γεννήθηκε, και πότε εγώ της στορούσα τους βίους των αγίων που είχα διαβάσει, και ξόμπλιαζα τη ζωή τους με τη φαντασία μου· δε μ’ έφταναν τα μαρτύριά τους, έβαζα κι από δικού μου, ωσότου έπαιρναν τη μητέρα μου τα κλάματα, τη λυπόμουν, κάθιζα στα γόνατά της, της χάδευα τα μαλλιά και την παρηγορούσα:
-Μπήκαν στον Παράδεισο, μητέρα, μη στενοχωριέσαι, σεριανίζουν κάτω από ανθισμένα δέντρα, κουβεντιάζουν με τους αγγέλους και ξέχασαν τα βάσανά τους. Και κάθε Κυριακή βάζουν χρυσά ρούχα, κόκκινα κασκέτα με φούντες και πάνε να κάμουν βίζιτα στο Θεό.
Κι η μητέρα σφούγγιζε τα δάκρυά της, με κοίταζε σα να μου έλεγε: “Αλήθεια λες;” και χαμογελούσε.
Και το καναρίνι, μέσα από το κλουβί του, μας άκουγε, σήκωνε το λαιμό και κελαηδούσε μεθυσμένο, ευχαριστημένο, σα να ‘χε κατέβει από τον Παράδεισο, σα να ‘χε αφήσει μια στιγμή τους αγίους κι ήρθε στη γης να καλοκαρδίσει τους ανθρώπους.
Η μητέρα μου, η γαζία, το καναρίνι, έχουν σμίξει αχώριστα, αθάνατα μέσα στο μυαλό μου· δεν μπορώ πια να μυρίσω γαζία, ν’ ακούσω καναρίνι, χωρίς ν’ ανέβει από το μνήμα της -από το σπλάχνο μου- η μητέρα μου και να σμίξει με τη μυρωδιά τούτη και με το κελάηδημα του καναρινιού.
Ποτέ δεν είχα δει τη μητέρα μου να γελάει· χαμογελούσε μόνο, και τα βαθουλά μαύρα μάτια της κοίταζαν τους ανθρώπους γεμάτα υπομονή και καλοσύνη. Πηγαινόρχουνταν σαν πνέμα αγαθό μέσα στο σπίτι, κι όλα τα πρόφταινε ανέκοπα κι αθόρυβα, σα να ‘χαν τα χέρια της μιαν καλοπροαίρετη μαγική δύναμη, που κυβερνούσε με καλοσύνη την καθημερινήν ανάγκη.
ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ “ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΓΚΡΕΚΟ”
Εκδόσεις ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ
Πηγή: Palmografos

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2018

ΑΘΑΝΑΤΗ ΗΡΩΙΔΑ Ρεέμ Χασάν (φιλόλογος), λοχαγός συριακού στρατού.



site analysis

 Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο 

Σκοτώθηκε στη ΒΔ Συρία πολεμώντας τους ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΤΕΣ.
Αυτή η πανέμορφη μορφωμένη νέα γυναίκα:
ΔΕΝ πήδηξε κάποιο φράχτη στον Έβρο
ΔΕΝ μπήκε σε βάρκα να κάνει την λαθρομετανάστρια
ΔΕΝ έμεινε έγκυος για να μας έρθει προς κτήσιν "ιθαγένειας"
ΔΕΝ αιτήθηκε "ασύλου"
ΔΕΝ απαίτησε "δικαιώματα" από τη χριστιανική Ε.Ε.
ΔΕΝ κοίταξε την πάρτη της
Στάθηκε στις επάλξεις. Βοήθησε την Πατρίδα της, τη Συρία. Πολέμησε με σθένος τους βάρβαρους Τζιχαντιστές.
Σκοτώθηκε σε μάχη και η Θυσία της γίνεται ΣΥΜΒΟΛΟ ΑΓΩΝΑ.
Μαζί με τις Κούρδες Μαχήτριες μας δίνουν το παράδειγμα, σε αντίθεση με τους λιποτάκτες με τα i-phone...ΑΘΑΝΑΤΗ ! 

ΑΙΩΝΙΑ ΑΥΤΗΣ Η ΜΝΗΜΗ !!!

Αγία Αριάδνη



site analysis
Αγία Αριάδνη
Αγία Αριάδνη
Εορτάζει στις 18 Σεπτεμβρίου εκάστου έτους.
Σῴζει ῥαγείῖσα την Αριάδνην πέτρα.
Χριστὸς γαρ αυτήν έσκεπε ζωής πέτρα.
Βιογραφία
Η Αγία Αριάδνη αν και δούλα, ήταν ανώτερη και λαμπρότερη από πολλές κυρίες, δούλες των κοσμικών ματαιοτήτων και των γήινων μολυσμών.
Η Αγία Αριάδνη έζησε στα χρόνια των βασιλέων Αδριανού και Αντωνίνου (117 – 139 μ.Χ.), και έγινε χριστιανή στη πόλη των Προμισέων (ή Πρυμνησού) στο θέμα της Φρυγίας Σαλουταρίας. Όταν το πληροφορήθηκε ο αφέντης της Τέρτυλος, ένας από τους ισχυρότερους πρόκριτους της πόλης, την πίεζε να επανέλθει στην ειδωλολατρία. Εκείνη όμως επέμενε στην χριστιανική ομολογία της, και στάθηκε αδύνατο να την πείσουν να θυσιάσει στα είδωλα, κατά την ήμερα μάλιστα που γιόρταζε τα γενέθλιά του ο γιος του κυρίου της. Τότε την έδειραν σκληρά και τη βασάνισαν για πολύ, αφού έγδαραν τις σάρκες της με σιδερένια νύχια.
Για να αποφύγει περισσότερες πιέσεις, εγκατέλειψε το σπίτι του κυρίου της. Και ενώ την καταδίωκαν, έπεσε σε γκρεμό όπου και βρήκε τον θάνατο. Άλλες Συναξαριστικές πηγές, αναφέρουν ότι η ίδια η μάρτυς, παρεκάλεσε τον Θεό να ανοίξει μία πέτρα και να την δεχθή στην ρωγμή της. Εκεί μέσα η Αριάδνη ευχαριστώντας τον Θεό παρέδωσε το πνεύμα της. Τους διώκτες της θανάτωσαν με δόρατα άγγελοι Κυρίου.
Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Τὴ τοῦ Χριστοῦ κυβερνωμένη παλάμη, οὐκ ἐδουλώθης τὴν ψυχὴν Ἀριάδνη, ἀλλὰ ἐλευθέρα γνώμη ἠνδραγάθησας, πᾶσαν γὰρ ἐπίνοιαν, τοῦ ἐχθροῦ καθελοῦσα, στέφος χαριτόπλοκον, ἐκ Θεοῦ ἐκομίσω, ὃν ἐκδυσώπει Μάρτυς ἐκτενῶς, ἐλεηθήναι, τοὺς σὲ μακαρίζοντας.
Κοντάκιον
Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.
Τῆς ζωῆς ποθήσασα, τὴν ζωοπάροχον πέτραν, ἀκλινὴς διέμεινας, τῇ τοῦ δολίου μανίᾳ· πέτρα δέ, διαρραγεῖσά σε δεξαμένη, ἥρμοσε, τῷ ἀθανάτῳ Μάρτυς Νυμφίῳ· ὃν δυσώπει Ἀριάδνη, ἡμῖν δοθῆναι πταισμάτων ἄφεσιν.
Μεγαλυνάριον
Ἀδούλωτον σώζουσα τὴν ψυχήν, ἐδούλωσας Μάρτυς, δι’ ἀγώνων τὸν δυσμενῆ, καὶ τῆς ἐλευθέρας, Σιὼν πολῖτις ὤφθης, ἐν ᾗ ὦ Ἀριάδνη, ἡμῶν μνημόνευε.
Οπτικοακουστικό Υλικό

Ακούστε το απολυτίκιο!